Misja
Oferta
O terapii
Cudzoziemiec w terapii
O terapeucie
Cennik
Kontakt
Farrago
Gabinet psychoterapii integracyjnej i międzykulturowej
Psychoterapia - to szansa na odnalezienie siebie.
Terapia międzykulturowa - to szansa na odnalezienie siebie na skrzyżowaniu kultur, języków i religii.

Misja

Farrago to angielskie słowo oznaczające mieszaninę, zbiór różnorodnych elementów, aliaż. Właśnie tak wygląda świat osób, w których życie prywatne wkroczyła międzykulturowość. Pod różnymi postaciami: związek z cudzoziemcem lub innowiercą, emigracja, wychowanie dwujęzycznego dziecka, dorastanie w rodzinie mieszanej, a nawet częste przeprowadzki z kraju do kraju.

Może być miło i ciekawie. A może być bardzo trudno, jeżeli życie dodaje do tego lęk, smutek, żal, niepewność, poczucie bezsilności albo trudne doświadczenia życiowe: chorobę, utratę, rozstanie...

Pracuję po to, by przekształcać nieuporządkowany, bolesny, raniący chaos w barwny patchwork, w fascynującą mozaikę. W farrago.

Oferta

  • psychoterapia indywidualna w nurcie integracyjnym
  • indywidualna terapia międzykulturowa
  • terapia dorosłych dzieci z rodzin międzynarodowych
  • terapia cudzoziemców z krajów pozaeuropejskich
  • terapia etnokomunikacyjna par mieszanych (międzykulturowych i międzywyznaniowych)
  • terapia par w kryzysie na tle emigracji lub powrotu do kraju
  • konsultacje dla rodziców dzieci dwujęzycznych
  • konsultacje dla narzeczonych w związku międzyreligijnym
  • konsultacje w zakresie tematycznym:
    • związek na odległość
    • zmiana religii
    • lęk przed planowaną emigracją lub reemigracją
    • konflikty z cudzoziemcami - członkami rodziny (teściowie, szwagrowie)
    • obawy dotyczące cudzoziemców - przyszłych synowych i zięciów
    • opór w uczeniu się języka obcego
    • kryzys "młodej mamy za granicą"

Pracuję w językach: polski, rosyjski i angielski.

Co to jest terapia integracyjna?

Istnieją różne nurty psychoterapii: psychoterapia poznawczo-behawioralna, psychodynamiczna, egzystencjalno-humanistyczna, terapia skoncentrowana na osobie, terapia skoncentrowana na rozwiązaniu, psychoanaliza i wiele innych. Każdy nurt ma swoje wady i swoje zalety. Terapia integracyjna to sposób przemyślanego łączenia elementów warsztatu odmiennych systemów psychoterapeutycznych tak, żeby osiągnąć najlepsze efekty w pracy z daną osobą.

Oczywiście, nie chodzi o chaotyczne i przypadkowe łączenie technik. Praca w trybie psychoterapii integracyjnej wymaga od terapeuty rzetelnego rozeznania się w różnych koncepcjach teoretycznych, umiejętności praktycznego zastosowania wielu technik i włożenia dużego wysiłku w dobór odpowiednich metod.

Na dzień dzisiejszy stworzono już niejeden model integracji psychoterapii, z których z wielkim powodzeniem korzystają terapeuci na całym świecie. Wykorzystuję w pracy model Siedmiu Ścieżek Terapeutycznych opracowany przez prof. dr hab. Jerzego Mellibrudę.

W pracy z osobami z kultur pozaeuropejskich uwzględniam kontekst kulturowy i filozoficzny ich krajów pochodzenia.

Co to jest terapia międzykulturowa?

Terapia międzykulturowa skierowana jest do osób, których trudności:

  • występują na tle emigracji lub powrotem do kraju
  • idą w parze z zaburzeniem procesu adaptacji kulturowej
  • potęgowane są przez kryzys tożsamości narodowej
  • lub są w jakiś sposób związane z kontaktem międzykulturowym, międzyreligijnym lub międzyjęzykowym

Terapia międzykulturowa polega na pracy z lękiem, smutkiem, samotnością, niekontrolowanymi wybuchami złości, poczuciem wstydu, winy, straty lub bezradności z uwzględnieniem specyfiki sytuacji klienta: emigracji oraz życia w rodzinie mieszanej.

Terapia międzykulturowa jest również metodą pracy z osobami doświadczającymi kryzysu samoidentyfikacji. Jeżeli zadajesz sobie pytania:

"Kim jestem?"

"Do jakiego kraju należę?"

"Jaka jest moja narodowość?"

"Czy już zawsze będę wszędzie obcym?"

...terapia międzykulturowa może Ci pomóc!

Co to jest terapia etnokomunikacyjna par?

Terapia etnokomunikacyjna par to mój autorski program pracy z parami mieszanymi, który ciągle udoskonalam.

Jest to metoda interdyscyplinarna, oparta na moich własnych badaniach naukowych i doświadczeniach (klinicznych i prywatnych) oraz na bogatym dorobku kilku dyscyplin: antropologii kulturowej, etnolingwistyki, psychologii społecznej i psychologii osobowości oraz teorii komunikacji międzykulturowej.

Proces diagnostyki w ramach terapii etnokomunikacyjnej opisałam w artykule naukowym: Metoda etnokomunikacyjna diagnozowania zaburzeń relacji w parze mieszanej kulturowo, w: Diagnoza w wymiarze jednostkowym i społecznym, red. S. Banaszak, J. Śmietańska, 2019

Cudzoziemiec w terapii

Cudzoziemiec szukający pomocy psychoterpeutycznej w Polsce musi się zmierzyć z kilkoma poważnymi problemami.

Pierwszy problem to język. Nie każdy polski terapeuta pracuje w językach obcych. A psychoterapia jest procesem intymnym. Dla wielu osób konieczność korzystania z pomocy terapeuty w języku obcym stanowi barierę nie do pokonania.

Drugi problem to porozumiewanie się z terapeutą. Jeżeli terapia jest prowadzona w języku obcym chociażby dla jednego z uczestników tego procesu, nieuniknione są pewne nieporozumienia. Rozmowy w gabinecie często skupiają się na rozważaniu takich pojęć jak miłość, przyjaźń, szczęście, zdrada, zazdrość, wina, wstyd, wolność, wybaczenie. W różnych językach takie pojęcia mają inne znaczenie kulturowe, inne skojarzenia i stoją za nimi inne wartości. Na pozór rozmawiając o tym samym, terapeuta i klient mogą prowadzić dwie zupełnie inne rozmowy - każdy swoją.

Trzeci problem to odmienność konwencji komunikacyjnych klienta i terapeuty. Terapeuta wykształcony na Zachodzie, w tym terapeuta Polak, wychodzi z założenia, że klienta o wszystko można dopytać, a w razie potrzeby zastosować metody, które pomogą poradzić sobie z tzw. oporem. Natomiast co w sytuacji, kiedy usta człowiekowi zamyka kulturowe tabu na poruszenie określonych tematów? Albo płeć lub wiek terapeuty?

Czwarty problem to poprawna interpretacja przez terapeutę sytuacji i stanu psychicznego klienta z odległego kręgu kulturowego. W praktyce klinicznej zdarzają się sytuacje, kiedy terapeuta błędnie rozpoznaje zaburzenie, a to dlatego, że źle interpretuje zachowanie klienta i jego sposób mówienia o sobie. Można również nie rozpoznać zaburzenia (np. depresji) lub szukać źródeł kryzysu nie tam gdzie trzeba.

Piąty problem dotyczy wyboru nurtu psychoterapeutycznego. Na przykład osoby z kręgu kultury muzułmańskiej często źle się czują w terapii psychodynamicznej. Logika arystotelesowska leżąca u podstaw psychoterapii poznawczej bardzo przeszkadza osobom pochodzącym z Azji. Dla osób pochodzących z krajów afrykańskich, bardzo ważną rolę pełnią kategorie magiczne - których nie sposób uwzględnić w ramach większości zachodnich systemów terapeutycznych.

Bez pomocy bliskiej osoby z Polski cudzoziemcowi zazwyczaj jest bardzo trudno rozpocząć terapię i jeszcze trudniej jest z niej skorzystać.

Dlatego zwracam się z apelem:

Jeżeli w Twoim otoczeniu jest osoba z zagranicy sprawiająca wrażenie ciągle smutnej, przygnębionej lub chorej, lub zawsze zmartwionej, nie zostawiaj jej z tym! Podyktowanie numeru do psychoterapeuty z internetu to za mało, żeby komuś pomóc.

Co możesz zrobić?

Rozwiń
  1. Zapytaj znajomego, jakiej konkretnie pomocy ewentualnie potrzebuje. Jeżeli zmaga się z kłopotem finansowym, biurokratycznym lub bezskutecznie szuka pracy, Twoje możliwości udzielenia wsparcia mogą być ograniczone. Jeżeli natomiast mówi, że ją ciągle coś boli i nic na to nie pomaga (np. głowa, klatka piersiowa), że się boi, że się czuje samotnie, że nie wie po co przyjechała i co ma dalej robić, możesz pomóc organizując spotkanie z psychoterapeutą.
  2. Postaraj się określić czego dotyczy problem Twojego znajomego: stany psychiczne, przemoc w rodzinie, uzależnienie od alkoholu lub narkotyków, konflikty z otoczeniem?
  3. Poszukaj terapeuty, który pochodzi z kraju Twojego znajomego albo prowadzi terapię w jego języku ojczystym.
  4. Postaraj się znaleźć terapeutę, który będzie tej samej płci co Twój znajomy. Jeżeli znajomy pochodzi z Azji, lepiej będzie, jeżeli różnica wieku nie będzie większa niż 7-10 lat.
  5. Skontaktuj się z wybranymi terapeutami i dowiedz się czy mają doświadczenie w pracy z osobami z tego kręgu kulturowego, skąd pochodzi Twój znajomy, i czy w ogóle chcą pracować z taką osobą.
  6. Zapytaj terapeutę, w jakim podejściu psychoterapeutycznym pracuje i co to oznacza w praktyce (jak wyglądają sesje, czy terapeuta jest zorientowany na terapię długo- czy krótkoterminową, czy daje "pracę domową", czy dopuszcza zaangażowanie w proces terapeutyczny osób z bliższego otoczenia Twojego znajomego)
  7. Opowiedz o tym, czego się dowiedziałeś, swojemu znajomemu. Wydrukuj dla niego strony internetowe terapeutów, którzy Ciebie zainteresowali, z opisem ich metod pracy.
  8. Zapytaj znajomego czy chce skorzystać z psychoterapii. Jeżeli stanowczo odmawia - cóż, spróbowałeś. Nie nalegaj, ale zostaw mu wszystkie ulotki, kontakty i notatki ze swoich rozmów. Może skorzysta później.
  9. Jeżeli znajomy się waha, spróbuj sam umówić go na wizytę. Tego samego dnia powiedz mu o tym. Jeżeli znajomy nie zaakceptuje tego, natychmiast, tego samego dnia, odwołaj wizytę!!!
  10. Zaproponuj, że będziesz towarzyszył znajomemu w drodze do gabinetu.
  11. Mocno się zastanów, co zrobisz, jeżeli znajomy poprosi Ciebie o towarzyszenie mu w całym procesie terapii w postaci tłumacza. Jeżeli się zgodzisz, na pewno usłyszysz szczegóły, o których nie chciałbyś wiedzieć, a Twój znajomy będzie skrępowany Twoją obecnością. To dlatego trzeba szukać terapeuty, który nie będzie potrzebował tłumacza.
  12. Jeżeli odprowadziłeś znajomego na pierwsze spotkanie z psychoterapeutą i poczekałeś na niego pod gabinetem, nie pytaj o tym co się działo. Zapytaj jak Twój znajomy się czuje, czy będzie chciał kontynuować pracę z terapeutą i czy będzie potrzebował Twojego towarzystwa.

O mnie

Nazywam się Tatiana Wojtas.

Jestem specjalistą, który łączy w swojej pracy dorobek teoretyczny i warsztat praktyczny trzech dziedzin wiedzy: psychoterapii, antropologii kultury i językoznawstwa. Moje doświadczenia prywatne i zawodowe dają mi bardzo szeroką perspektywę tego, jak można zabłądzić na skrzyżowaniu kultur, narodowości, religii i języków. Moje wykształcenie i badania naukowe natomiast dają mi wiedzę na temat tego, jak z tego wszystkiego wychodzić obronną ręką i jak pomagać osobom, które znalazły się w kryzysie.

Jestem Rosjanką i od wielu lat mieszkam w kraju, który nie jest moją ojczyzną. Jestem żoną mężczyzny, który wychował się w innym kraju i innym języku, oraz matką dwujęzycznych, dwukulturowych i dwunarodowych dzieci. Mieszkałam w międzynarodowym akademiku, przeszłam trudny proces adaptacji kulturowej, uczyłam się przeżywania emocji w obcym języku.

Moje wykształcenie obejmuje doktorat z etnologii na Uniwersytecie Warszawskim, czteroletnią Profesjonalną Szkołę Psychoterapii (w trakcie) i roczne Studium Pomocy Psychologicznej dla Par i w Instytucie Psychologii Zdrowia w Warszawie oraz dwa kierunki filologiczne, które ukończyłam na Moskiewskim Uniwersytecie Państwowym im. M. W. Łomonosowa: slawistyka i komunikacja międzykulturowa.

Od 2004 r. prowadzę badania nad komunikacją międzykulturową w kontekstach życia prywatnego, obroniłam doktorat o polsko-rosyjskich małżeństwach mieszanych. Wykaz moich publikacji naukowych znajduje się tutaj.

Prowadzę dwujęzyczny blog Rodzinna Mieszaninna. Jestem założycielem i administratorem grup na Facebooku: polsko- i anglojęzycznej «Terapia Międzykulturowa / Intercultural Therapy and Counseling» oraz rosyjskojęzycznej «Ребята-билингвята и Всё-всё-всё». Moje projekty dotyczą tematyki życia w rodzinie mieszanej, dwujęzyczności i doświadczania adaptacji kulturowej.

Moje podkasty, wykłady i webinaria znajdziesz tutaj.

Cennik

Terapia indywidualna

130,00 zł /60 min.

Terapia par

160,00 zł /70min.

Jednorazowe konsultacje etnopsychologiczne

140,00 zł /50min.

Kontakt

dr Tatiana Wojtas

E-mail: tatiana.wojtas@farrago.pl

Facebook